Van verwondering naar ontwikkeling
Het verhaal achter Kenniscentrum Reeën (KcR) begint bij een nieuwsgierig kind dat graag naar buiten keek. Ben je ook nieuwsgierig naar die wereld?
De belangstelling voor dieren, mensen en het behoud van hun leefomgeving loopt als een rode draad door diens persoonlijke en professionele ontwikkeling. Via onderwijs, praktijkervaring en nieuwe inzichten groeide deze belangstelling uit tot een manier van kijken, onderzoeken, informatie delen en verbinden.
Hopelijk herken jij iets in dit verhaal en word je nieuwsgierig. KcR helpt je graag die nieuwsgierigheid verder te ontwikkelen, samen met anderen te ontdekken en te leren. Zo kun ook jij bijdragen aan kennis die ons helpt beter samen te leven met de natuur.
Nieuwsgierigheid als vertrekpunt
Hij groeide op in Zutphen, met de prachtige historische binnenstad, maar zijn ouders kozen bewust voor vrije tijd buiten de stad. Juist dieren die dichtbij leefden, bleken een wereld aan vragen op te roepen: waar leven ze, waarom daar en hoe overleven ze in een veranderend landschap? Tijdens weekenden op een boerderijcamping leerde hij reeën observeren en bestuderen.
Zijn vader bootste in aquaria leefomgevingen voor tropische vissen na. Hij leerde hetzelfde doen voor inheemse dieren. Het inmaakglas werd een kleine wereld waarin kijken, ontdekken en proberen samenkwamen.
Steeds meer samenhang zien
Hij wilde boswachter worden: zijn inzet voor de natuur moest ook zijn dagelijks werk worden. Via een boswachter in de familie kwam de Koningsschool in Apeldoorn in beeld. Het was de enige school met een bosbouwtechnische opleiding (LBTS), waar zijn belangstelling voor de natuur kon uitgroeien tot praktisch vakmanschap.
Een school met een essentiële oorsprong. De Koningsschool werd in 1852 op initiatief en op kosten van koning Willem III geopend. Hij vond de kwaliteit van het onderwijs rond Paleis Het Loo onvoldoende en wilde daarin verandering brengen. Aanvankelijk was de school bedoeld voor het lager onderwijs aan zonen van de hofhouding; maar ook andere jongens werden toegelaten als er plaats was. Uiteindelijk ontwikkelde de school zich tot een bosbouwtechnische school.
Van motivatie naar vakmanschap.
Zijn opleidingsweg kreeg een vervolg in een opleiding tot hovenier, gericht op aanleg en onderhoud van tuinen en groenvoorzieningen, en in het werk op historische buitenplaatsen, waaronder landgoed De Wiersse. Daar leerde hij nauwkeurig omgaan met bodem, voedingsstoffen en water. De aandacht verschoof van afzonderlijke dieren, planten en elementen naar hun onderlinge samenhang en de invloed van mensen. Zo bracht de verdroging van de Kwazomp een nieuwe vraag: hoe kun je processen begrijpen die zich grotendeels onzichtbaar onder de grond afspelen? Alleen waarnemen was niet langer genoeg. Daarvoor was bijvoorbeeld digitale informatie nodig om verbanden te zoeken en te bevestigen.
Van een wereld in glas naar een digitale leefomgeving
Die zoektocht voerde naar geografische informatie, hoogtegegevens en het bruikbaar maken van digitale informatie. In zijn werk voor het Nationaal Park de Biesbosch en bij Rijkswaterstaat droeg hij bij aan actuele (hoogte-)informatie van Nederland die ook over landsgrenzen heen gebruikt kan worden.
Het gereedschap veranderde, maar de belangstelling bleef: hoe werkt de leefomgeving en welke informatie helpt om haar beter te begrijpen?
Zijn aanpak is daarbij stapsgewijs: herkennen wat ontbreekt, het ontbrekende onderdeel leren doorgronden en het verbinden met het grotere geheel.
Wat dit betekent voor KcR
Dit levensverhaal geeft richting aan de verdere ontwikkeling van KcR. Het ree is niet alleen een onderwerp waarover kennis wordt gedeeld, maar ook een aanleiding om het landschap te leren lezen, vragen te stellen en zelf op onderzoek uit te gaan.
Daar ligt de verbinding tussen de initiatiefnemer als trekker en duider en KcR als mogelijke ontwikkelomgeving: mensen helpen hun belangstelling te verdiepen, kennis te verbinden en op hun eigen manier bij te dragen.
Niet iedereen hoeft deskundige te worden. Nieuwsgierigheid mag het begin zijn, en blijven.